Dofinansowanie do wynagrodzeń

O dofinansowanie mogą się ubiegać pracodawcy zatrudniający poniżej 25 pracowników, pracodawcy zatrudniający powyżej 25 pracowników i spełniający jednocześnie warunek uzyskiwania obowiązkowego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych (najczęściej 6%, nieco inne wskaźniki obowiązują np. uczelnie), a także zakłady pracy chronionej.

Dofinansowanie można uzyskać tylko na pracowników niebędących emerytami. Dofinansowania otrzymywane sukcesywnie w ciągu roku są traktowane jako zaliczki, z których trzeba się rozliczyć i zwrócić ewentualną nadwyżkę między zaliczką a poniesionymi kosztami (podwyższonymi). Dofinansowania udzielane pracodawcom są ograniczone limitami:

1. poniesionych rzeczywistych kosztów zatrudnienia osób niepełnosprawnych (lub ryczałtowo określonych kosztów),

2. maksymalnej pomocy udzielanej pracodawcom na podstawie rozporządzenia z 18 maja 2004 roku (określonej jako procent minimalnego wynagrodzenia),

3. kosztów płacy niepełnosprawnego pracownika (plus składki na ubezpieczenie społeczne).

Rozliczenie pomocy publicznej udzielanej na wynagrodzenia osób niepełnosprawnych następuje według wyboru pracodawcy: albo na podstawie podwyższonych kosztów, albo ryczałtu.

PODWYŻSZONE KOSZTY:

wymagają dość żmudnego wykazywania przez pracodawcę, że rzeczywiście poniósł podwyższone koszty zatrudnienia osób niepełnosprawnych i to koszty zawarte w specjalnym katalogu. Oto ten katalog:

1.) Obciążenia wynikające z niższej produktywności osób niepełnosprawnych:

1. zwiększony czas wykonywania czynności pracy,
2. dodatkowy urlop wypoczynkowy i skrócony czas pracy,
3. zwolnienia od pracy w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym,
4. 15-minutowa przerwa w pracy na gimnastykę usprawniającą lub wypoczynek.
5. zwolnienia od pracy celu wykonania badań specjalistycznych, zabiegów leczniczych lub usprawniających, uzyskania zaopatrzenia ortopedycznego lub jego naprawy, jeżeli te czynności nie mogą być wykonane poza godzinami pracy,
6. zwiększona absencja chorobowa,
7. zwiększone zużycie materiałów i surowców.

2.) koszty zatrudnienia pracowników dotyczące czasu przeznaczonego wyłącznie na pomoc w pracy pracownikowi lub pracownikom niepełnosprawnym

3.) koszty adaptacji pomieszczeń

4.) koszty adaptacji lub nabycia urządzeń przeznaczonych do użytku osób niepełnosprawnych - które są kosztami dodatkowymi względem kosztów, które przedsiębiorca poniósłby, jeżeli zatrudniałby pracowników niebędących osobami niepełnosprawnymi, przez każdy okres, przez który pracownik niepełnosprawny jest w rzeczywistości zatrudniany

5.) pracodawcy zatrudniający co najmniej 50% osób niemogących podjąć zatrudnienia na otwartym rynku pracy mogą uwzględniać jako podwyższone koszty, koszty:

• budowy, instalacji lub rozbudowy danego zakładu,
• administracyjne,
• transportowe

- które wynikają z zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

RYCZAŁT
To prostszy sposób rozliczenia pomocy publicznej uzyskiwanej na wynagrodzenia osób niepełnosprawnych. Ryczałt zależy od typu pracodawcy, stopnia niepełnosprawności pracownika i dodatkowo posiadanych przez niego specjalnych schorzeń (upośledzenie umysłowe, choroba psychiczna, epilepsja i brak wzroku).

Poniżej podane zostały limity ryczałtów. Jako minimalne wynagrodzenie będące podstawą ryczałtu stosuje się minimalne wynagrodzenie obowiązujące w grudniu roku poprzedzającego rok, w którym pracodawca korzysta z dofinansowania. W 2006 roku chodzi o minimalne wynagrodzenie z grudnia 2005 roku czyli - 849 zł.

RYCZAŁT DLA ZPCH (ZAKŁADY PRACY CHRONIONEJ)

W każdym przypadku należy doliczyć 100 procent refundowanych składek na ubezpieczenie społeczne.

RYCZAŁT DLA ZAKŁADÓW NA OTWARTYM RYNKU PRACY

W każdym przypadku do limitów pomocy dolicza się 100 procent refundowanych składek na ubezpieczenie społeczne.

Uwaga: pracodawca może wybrać rozliczanie podwyższonych kosztów lub ryczałtu w stosunku do określonych pracowników. Na przykład podwyższone koszty zastosuje wobec pracowników zatrudnionych w produkcji, a wobec pracowników administracyjnych – ryczałt. Rozliczenie pomocy publicznej następuje do 15 lutego następnego roku, czyli za 2006 rok trzeba rozliczyć się do 15 lutego 2007 roku. 

Podstawa prawna: Rozporządzenie z 18 maja 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania pomocy przedsiębiorcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne (Dz.U.04.114.1194) z późn. zmianami.

Anita Siemaszko

Więcej informacji na stronie www.niepelnosprawni.info.