W dokumentach aplikacyjnych zamieszczamy zazwyczaj dwa rodzaje umiejętności: zawodowe - związane bezpośrednio z rodzajem zajmowanego stanowiska, oraz tzw. kompetencje miękkie, będące predyspozycjami osobowościowymi. Do tych ostatnich należy właśnie umiejętność radzenia sobie w sytuacjach stresowych.

Pracodawcy, świadomi konieczności posiadania tej umiejętności przez pracowników, coraz częściej decydują się na zamieszczenie jej jako wymagania w ogłoszeniach na bardzo różne stanowiska i w różnych branżach. Sami kandydaci natomiast nie zawsze wiedzą, jak ją rozumieć, a tym samym - jak pisać o niej w CV czy liście motywacyjnym.

Co to właściwie znaczy?

Rozumieć ją można na różne sposoby: to, czy dana sytuacja będzie dla nas stresująca w obszarze zawodowym, w dużej mierze zależy od tego, jak reagujemy na wszelkie doświadczenia w codziennym życiu. I tak, dla jednych sytuacją stresującą może być bezpośredni kontakt z kontrahentem czy wypełniony spotkaniami kalendarz, kiedy inni czują się wtedy jak ryby w wodzie. Aby nie traktować wymagań w ogłoszeniu jak suchego zapisu, powinniśmy zastanowić się, co dla nas samych oznacza sytuacja stresująca i jak sobie wówczas radzimy.

W ten sposób zwiększymy prawdopodobieństwo, że zainteresujemy rekrutera naszą aplikacją. Pierwszym dokumentem, z jakim na etapie preselekcji zapoznaje się rekruter, jest CV i już w nim warto tę umiejętność podkreślić. "Osoby rekrutujące zamieszczają w ogłoszeniach różne wymogi, min. odporności na stres czy pracy pod presją czasu, ponieważ chcą w ten sposób wyselekcjonować osoby, które bardziej nadają się na dane stanowisko. Rekruterowi zależy więc na tym, aby osoby, które zaprosi na rozmowę kwalifikacyjną, posiadały określone cechy, jak pewność siebie, przebojowość i zdecydowanie, a już sama odpowiedź na ogłoszenie, w którym mowa jest o odporności na stres, może być sygnałem, że kandydat właśnie te cechy posiada" - mówi Katarzyna Pytner, konsultant personalny z Grupy branżowej WORK WONDERS.

Nie musimy jednak przepisywać sformułowania zawartego w ogłoszeniu: w profilu zawodowym lub w sekcji opisującej kompetencje możemy podkreślić np. umiejętność radzenia sobie w sytuacjach wymagających bardzo dobrej organizacji czasu pracy, motywację wynikającą z konieczności podjęcia nowych wyzwań czy skuteczność prowadzenia negocjacji oraz umiejętność stawiania priorytetów w pracy wielozadaniowej.

Rodzaje stresu

Wszystkie te sytuacje wiążą się ze stresem, ale inny jest jego rodzaj. Unikając ogólników, mamy szansę przekazać pracodawcy informację, że doskonale radzimy sobie w sytuacjach wymagających kontaktu z ludźmi, jesteśmy zorientowani na cel i dobrze zorganizowani lub nowe doświadczenia traktujemy jak wyzwanie, nie jak problem. Oczywiście, w zależności od branży czy stanowiska, pewne aspekty będą ważniejsze niż inne, dlatego pamiętajmy o tym przy pisaniu dokumentów aplikacyjnych i zwróćmy szczególną uwagę na te elementy, które są istotne z punktu widzenia danej rekrutacji.

Odporność na stres możemy pokazać również opisując nasze zainteresowania. Kandydaci często popełniają błąd, traktując tę sekcję w CV jako zbędną konieczność. Rezultat jest taki, że rekruter, który zapoznaje się z wieloma aplikacjami, nie może oprzeć się wrażeniu, że wszyscy kandydaci są tacy sami i tym samym się interesują. Jednym z popularniejszych zainteresowań wymienianych w CV jest sport. Takie ogólne stwierdzenie ani nie jest interesujące, ani nie niesie wiele treści. Tymczasem wiele sportów, zwłaszcza ekstremalnych, wiąże się z podniesionym ryzykiem - ich amatorzy mogą zatem pochwalić się większą odpornością na sytuacje stresujące niż inni. Jeśli kandydat uprawia taką właśnie dyscyplinę i mówi o tym w CV, rekruter dostaje sygnał, że posiada on  pożądaną cechę.

W liście motywacyjnym z kolei mamy okazję pochwalić się swoimi sukcesami, zatem i tutaj jest miejsce na podkreślenie umiejętności radzenia sobie ze stresem. I tak, jeśli nasza dotychczasowa praca wymagała stałej współpracy ze środowiskiem międzynarodowym i licznymi wyjazdami, możemy podkreślić, że właśnie te doświadczenia wykształciły w nas umiejętność radzenia sobie w sytuacjach związanych ze stresem wynikającym ze zróżnicowania kulturowego oraz językowego. Jeśli natomiast zarządzaliśmy zespołem działu ds. kluczowych klientów, możemy podkreślić umiejętność radzenia  sobie w sytuacji, gdy mieliśmy do zrealizowania mierzalne cele i patrzenia na nie jak na wyzwanie. Warto w takiej sytuacji pochwalić się wynikami, np. osiąganymi targetami. Tym samym pokażemy, ze stres działa na nas mobilizująco, a tę cechę pracodawcy cenią u swoich pracowników. "Nie sztuką wybrać pracownika spośród stu osób, najlepiej zaprosić na rozmowę dziesięciu najlepszych" - dodaje Katarzyna Pytner.

Zanim odpowiemy na ogłoszenie, zastanówmy się, jak najlepiej możemy w jego kontekście przedstawić nasze atuty. Ważne, aby przede wszystkim podkreślić te cechy, które są konieczne na danym stanowisku, ale jednocześnie wypracowaliśmy je na wysokim poziomie. W pewnym sensie chodzi o znalezienie wypadkowej samego stanowiska i naszych cech charakteru. Nie zawsze jest to zadanie łatwe, jednak na podstawie analizy dotychczasowych doświadczeń - zarówno zawodowych, jak i z obszaru pozazawodowego - nie jest również niemożliwe.

Konsultanci, którzy w Architektach Kariery pracują nad dokumentami aplikacyjnymi klientów, przeprowadzają z nimi pogłębiony wywiad, aby móc w jak najbardziej efektywny sposób przedstawić  ich atuty. Takie indywidualne podejście ma na celu  zwiększenie konkurencyjności kandydatów i wyróżnienie ich dokumentów spośród pozostałych. I właśnie dzięki lepszemu poznaniu indywidualnych predyspozycji oraz sukcesów kandydatów można uniknąć ogólników, jakich nie brakuje w wielu dokumentach, z którymi na co dzień zapoznają się rekruterzy.

Warto zatem pamiętać, że CV to nasza wizytówka, powinna zatem mówić o nas jak najwięcej. Dlatego zanim przepiszemy jakieś sformułowania prosto z ogłoszenia, zastanówmy się dobrze, w jaki sposób odnosi się ono do nas. Niestety, zbyt często okazujemy się ekspertami od ukrywania swoich mocnych stron, w ten sposób jednak prawdopodobieństwo, że przekonamy do siebie pracodawcę, znacznie maleje.