Ograniczeniami nie muszą się przejmować osoby, które:

• z chwilą przystąpienia Polski do Unii pracowały w danym kraju nieprzerwanie przez 12 miesięcy
• po 1 maja 2004 będą nieprzerwanie legalnie zatrudnione przez 12 miesięcy

Ale trzeba pamiętać, że spełnienie powyższych warunków otwiera drzwi do rynku pracy tylko tego kraju, w którym dana osoba nabyła prawo nieograniczonego dostępu. Chcąc podjąć pracę w innym kraju Unii, trzeba ubiegać się o wymagane pozwolenia.

Jeśli np. Polak pracował legalnie we Włoszech od 1 lipca 2002, to 1 maja 2004 r. nabywa prawo do nieograniczonego dostępu do włoskiego rynku pracy. Jeśli jednak chciałby podjąć pracę w Hiszpanii, będzie musiał przestrzegać hiszpańskich przepisów dotyczących pracowników z nowych państw Unii.

Ograniczenia w dostępie do rynku pracy nie dotyczą osób, które chcą na terenie Unii otworzyć własną działalność gospodarczą.

Niektóre państwa, mimo stosowania okresów przejściowych, wprowadziły jednak pewne ułatwienia: dla przedstawicieli określonych zawodów lub wprowadzając tzw. kontyngenty, czyli przydziały zezwoleń na pracę dla obywateli danych państw.