PIT-11 należy skierować do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania pracownika. O tym, gdzie znajduje się miejsce zamieszkania decyduje jednak pracownik. Przepisy nie nakładają na pracodawcę obowiązku informowania pracownika o konieczności zgłoszenia zmiany danych do urzędu skarbowego.
Zgodnie z przepisami, jeżeli podatnik nie upoważni płatnika do dokonania rocznego obliczenia podatku, płatnik ten zobowiązany jest przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu imienną informację PIT-11.
Informacja powinna zostać skierowana do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania pracownika.
O adresie zamieszkania nie decyduje miejsce pracy
Miejscem zamieszkania osoby fizycznej – zgodnie z art. 25 KC jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O miejscu zamieszkania nie decyduje jedynie fakt przebywania w określonym mieście (np. podjęcie pracy w Warszawie), ale również zamiar stałego pobytu i chęć skoncentrowania swoich interesów życiowych w danym miejscu.
Zamiar taki wynikać może z zachowania danej osoby polegającego na skoncentrowaniu swojej aktywności życiowej w określonej miejscowości.
Przykład I
Pracownik podjął pracę w Warszawie, ale zameldowany jest w Krakowie. W Warszawie wynajmuje mieszkanie, w którym przebywa od poniedziałku do środy. Następnie udaje się do Krakowa, gdzie przebywa jego żona i dzieci oraz gdzie ma mieszkanie, którego jest właścicielem. W takim przypadku miejscem zamieszkania tego pracownika będzie Kraków, mimo że pracuje on w Warszawie.
Przykład II
Pracownik zameldowany jest w Krakowie, ale od 5 lat pracuje w Warszawie. W tym też mieście wykupił mieszkanie i zamierza założyć rodzinę. W Krakowie odwiedza rodziców dwa razy do roku. W takim przypadku miejscem zamieszkania pracownika jest Warszawa.
Gdy pracodawca stosuje urzędowe kwestionariusze…
Z pytania wynika, że pracodawca nie stosuje kwestionariuszy osobowych stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28.5.1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. Nr 62, poz. 286). Nie ma w nich bowiem informacji dotyczącej urzędu skarbowego, z jakim rozlicza się pracownik. Postępowanie pracodawcy zależy zatem od tego, w jaki sposób sformułował pytanie dotyczące miejsca zamieszkania. W kwestionariuszu można było bowiem napisać:
Pracownik sam musi dokonać aktualizacji danych
Jeśli dane identyfikacyjne, które podatnik podał w zgłoszeniu o nadanie NIP, ulegną zmianie, należy zaktualizować je w urzędzie skarbowym. Trzeba to zrobić na tym samym formularzu oraz w odpowiednim terminie. Natomiast na pracodawcy – jako płatniku – nie ciąży obowiązek dokonania zgłoszenia aktualizacyjnego za pracownika.
Warto dodać, że podatnik, który wbrew obowiązkowi nie dokonuje w terminie aktualizacji danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym albo podaje w nim dane niezgodne ze stanem rzeczywistym lub niepełne, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Dlatego oprócz złożenia NIP-3 aktualizującego miejsce zamieszkania z Krakowa do Warszawy pracownik, aby uniknąć sankcji karnoskarbowej, powinien złożyć czynny żal z uwagi na przekroczenie terminu 30 dni na aktualizację danych.
Podstawa prawna:

Najnowsze oferty pracy prosto na Twoją skrzynkę email. Otrzymuj za darmo.