Choć zarobki pracowników działów produkcyjnych w 2008 roku nie kształtowały się na najwyższym poziomie w porównaniu do innych, to jednak zauważyć można było znaczną poprawę ich sytuacji.
Połowa z osób zatrudnionych w pionach produkcyjnych zarabiała pomiędzy 2 400 PLN a 6 000 PLN brutto. Najlepiej opłacani – w granicach 10 800 PLN – byli dyrektorzy ds. produkcji. Natomiast najniższe stawki oferowano pracownikom na szczeblach szeregowych, w tym np. operatorom urządzeń i maszyn. Ich wynagrodzenia oscylowały w granicach 2 300 PLN.
Ogólnopolskie Badanie Wynagrodzeń pokazało, że w 2008 roku wynagrodzenia w firmach produkcyjnych związane były przede wszystkim z zajmowanym przez daną osobę szczeblem zarządzania. Aż 50% dyrektorów zarabiało pomiędzy 6 400 PLN a 13 800 PLN. Natomiast najmniej otrzymywali pracownicy szeregowi. Połowa osób na tym szczeblu przyjmowała wynagrodzenia od 1 730 PLN do 3 300 PLN. Osoby na pozostałych poziomach zarządzania zarabiały miesięcznie od 3 500 PLN (specjaliści) do 5 500 PLN (kierownicy zespołu powyżej 11 osób).

Warto również zwrócić uwagę na wynagrodzenia osób zatrudnionych na konkretnych stanowiskach. Przykładowo, operatorzy linii produkcyjnej otrzymywali miesięcznie około 2 800 PLN. Osoby na stanowiskach specjalistycznych, w tym np. specjalista ds. planowania produkcji, zarabiał w granicach 3 500 PLN. W porównaniu do tego, stosunkowo wysokie wynagrodzenia (5 500 PLN) oferowano kierownikom ds. produkcji.

Ważnym elementem wynagrodzeń w działach produkcyjnych były premie i benefity. Z danych wynika, że zatrudnieni w nich pracownicy otrzymywali dodatki finansowe, których wysokość ustalono na poziomie od 16% (np. specjaliści) do 19% (np. kierownicy dużych zespołów) wynagrodzenia całkowitego.
Natomiast spośród wszystkich benefitów oferowanych w działach produkcyjnych, największą popularnością cieszyły się: telefon komórkowy, osobisty komputer i opieka medyczna. Przykładowo, służbowy telefon najczęściej przyznawano pracownikom z wyższych szczebli zarządzania – dyrektorom (77%) oraz kierownikom (47-60%). Co warto zauważyć, ponad 10% osób zatrudnionych na każdym z poziomów, miało do dyspozycji dodatkowe ubezpieczenia i bezpłatną opiekę medyczną. Tą ostatnią najczęściej oferowano starszym specjalistom (29%).
Poziom wynagrodzeń pracowników działów produkcyjnych zmieniał się również z uwagi na wielkość firmy. W przypadku każdego szczebla zarządzania sprawdzała się prawidłowość, że im większa firma, tym wyższe zarobki. I tak, na przykład pracownicy szeregowi zatrudnieni w dużych przedsiębiorstwach (1 000 i więcej osób) otrzymywali płace na poziomie 2 800 PLN, czyli o 47% większe, aniżeli osoby z mikro przedsiębiorstw (1 900 PLN). Natomiast kierownicy z najmniejszych firm wynagradzani byli pensją rzędu 2 650 PLN, o 59% mniejszą od płac kierowników z największych przedsiębiorstw (6 500 PLN). W przypadku specjalistów, 50% z tych, którzy zatrudnieni są w średnich firmach, zarabiała pomiędzy 2 500 PLN a 5 500 PLN miesięcznie.
Na poziom wynagrodzeń w danej firmie wpływ wywierał również rodzaj dominującego kapitału. Pracownicy na wszystkich szczeblach zarządzania zatrudnieni w działach produkcyjnych otrzymywali lepsze płace w przedsiębiorstwach, w których dominował kapitał zagraniczny. Im wyższy był poziom zarządzania, tym większe rozbieżności. Przykładowo, pracownicy szeregowi w „polskich” firmach zarabiali 2 230 PLN, czyli o 170 PLN mniej, niż osoby z przedsiębiorstw „zagranicznych”. Kierownicy w firmach z dominującym kapitałem zagranicznym otrzymywali wynagrodzenia na poziomie 6 120 PLN, o 33% wyższe od kierowników z przedsiębiorstw rodzimych. W przypadku dyrektorów, różnica ta wyniosła niemal 48%.
Zróżnicowanie poziomu płac odbywało się także w oparciu o inne kryteria, takie jak płeć, wiek, czy staż pracy. Dane dowodzą, że zgodnie z powszechnymi tendencjami, również i w działach produkcyjnych na wszystkich szczeblach zarządzania mężczyźni byli lepiej wynagradzani, niż kobiety. W przypadku pracowników szeregowych różnica ta wyniosła prawie 26%. Badając kwestie stażu pracy, największe zróżnicowanie wystąpiło w przypadku dyrektorów. Osoby na tym poziomie zarządzania z najkrótszym dorobkiem zawodowym mogły liczyć na 2 650 PLN. Dyrektorzy deklarujący 9-10 lat pracy zarabiali o 315% więcej, czyli około 11 000 PLN.
Nie bez znaczenia dla poziomu płac był region, w którym dana osoba była zatrudniona. Dane dowodzą, że na wszystkich szczeblach zarządzania najwyższe zarobki osiągano w regionie mazowieckim. Pracownicy szeregowi wynagradzani byli tam na poziomie 3 000 PLN. Natomiast dyrektorzy – 13 750 PLN. Stosunkowo najmniej zarabiały osoby z regionu wschodniego. Tam płace specjalistów były o 19% mniejsze i wyniosły 2 928 PLN. Również kierownicy otrzymywali niższe, niż w pozostałych regionach wynagrodzenia. W porównaniu do regionu mazowieckiego, były one o 23% mniejsze i wyniosły 4 000 PLN.
Poza silnym wpływem regionu, na poziom płac pracowników oddziaływała także wielkość miasta, w którym ulokowana była zatrudniająca ich firma. Zdecydowanie najwyższe wynagrodzenia otrzymywały osoby w największych lokalizacjach. W najmniejszych – najniższe. I tak zarobki pracowników szeregowych z miast do 50 tys. mieszkańców oscylowały wokół poziomu 2 100 PLN. Natomiast w miastach o liczbie mieszkańców przekraczającej 1 mln, wyniosły 3 275 PLN. Co warto zauważyć, mediany wynagrodzeń dyrektorów, bez względu na wielkość miasta, przekraczały poziom 9 000 PLN.
A jak na płace pracowników działów produkcyjnych oddziałuje branża? Jak pokazują dane, najwyższe wynagrodzenia otrzymywały osoby zatrudnione w branży budowlanej. Na stanowiskach szeregowych zarabiano około 2 500 PLN, czyli o 19% więcej niż w przemyśle lekkim. Płace kierowników w budownictwie wyniosły około 5 900 PLN. Były zatem o 900 PLN wyższe od wynagrodzeń na tym samym szczeblu zarządzania w przemyśle ciężkim oraz o niemal 1 200 PLN od płac w przemyśle lekkim. Także specjaliści z branży budowlanej byli najbardziej doceniani w działach produkcyjnych. Mediana ich wynagrodzeń wyniosła 4 300 PLN i była o 36% wyższa od tej dla przemysłu lekkiego.
Zatem reasumując, płace w działach produkcyjnych w 2008 roku uzależnione były przede wszystkim od branży i szczebla zarządzania. Im bardziej odpowiedzialna pozycja, tym wyższe zarobki pracownika. Wynagrodzenia zależały także od zajmowanego stanowiska. Do najlepiej opłacanych należeli dyrektorzy i kierownicy ds. produkcji. Najczęściej przyznawanymi świadczeniami dodatkowymi na większości stanowisk była bezpłatna opieka medyczna, ubezpieczenia i telefon komórkowy. Niezależnie od zajmowanego szczebla, lepiej wynagradzały firmy z udziałem kapitału zagranicznego oraz te zlokalizowane w regionie mazowieckim. Wyższe płace w działach produkcyjnych mieli ponadto pracownicy znający języki obce. W każdym z analizowanych przypadków kobiety otrzymywały mniejsze płace niż mężczyźni.
Artykuł pochodzi z portalu wynagrodzenia.pl
Przypominamy, że zgodnie z pkt. 2.6 - 2.7 regulaminu kopiowanie, przetwarzanie i wykorzystywanie tekstów portalu wynagrodzenia.pl w innych celach niż użytku osobistego wymaga pisemnej zgody redakcji.
