Mediana wynagrodzenia całkowitego w działach technicznym i serwisu wyniosła 2650 PLN. Połowa badanych otrzymywała płace w przedziale od 1850 do 4000 PLN.
Pracownicy szeregowi zarabiali 1 950 PLN, specjaliści 2 800 PLN, kierownicy 3 600 PLN, dyrektorzy 6500 PLN.

Pracownicy szeregowi i specjaliści mogli liczyć na wynagrodzenia nieznacznie większe niż odpowiadające im osoby w całym badaniu (wykres 1). Blisko przeciętnych znalazły się wynagrodzenia kierowników. Natomiast dyrektorzy działów (oddziałów) technicznych i serwisu zarabiali mniej (różnica median 800 PLN) niż dyrektorzy ogółem.
Na siedemnaście działów uwzględnionych w badaniu, w ośmiu mediana wynagrodzeń była wyższa niż w dziale technicznym i serwisu, w ośmiu niższa (wykres 2).

Struktura wynagrodzenia
Przeciętnie udział premii w wynagrodzeniu całkowitym w działach technicznym i serwisu wynosił niecałe 15%. Średni udział premii w wynagrodzeniu pracownika szeregowego to 13,8%, specjalisty 14,9%, kierownika 16%. Wynagrodzenie całkowite dyrektorów w 19,1% składało się z premii.

Jedna trzecia badanych, w działach technicznych i serwisu posiadała firmowy telefon komórkowy, prawie 17% laptop/komputer do osobistego użytku, 14,6% samochód służbowy. Popularnymi świadczeniami dodatkowymi okazały się ubezpieczenia dodatkowe (13,3%), dodatkowa bezpłatna opieka medyczna (11,9%) i bezpłatne zajęcia sportowo-rekreacyjne (11,1%). Co dziesiąty badany miał prawo do wybieranych według własnego uznania szkoleń, również co dziesiąty otrzymał dofinansowanie nauki.

Dostępność świadczeń dodatkowych zależała od zajmowanego stanowiska. Prawo do służbowego telefonu komórkowego miało (w zaokrągleniu) 15% pracowników szeregowych, 32% specjalistów, 56% kierowników i 73% dyrektorów. Połowa dyrektorów była użytkownikami samochodu służbowego, również połowa miała prawo do laptopa/komputera na własny użytek. Więcej szczegółów w tabeli 2.

Wynagrodzenie a płeć, wykształcenie i staż pracownika
Wśród pracowników działów technicznych 90% stanowią mężczyźni. Mediana wynagrodzeń mężczyzn wyniosła 2 700 PLN, podczas gdy kobiet 2 200 PLN (tabela 2). Relatywnie najmniejsze zróżnicowanie występuje na stanowiskach szeregowych, gdzie płace mężczyzn są o 50 PLN większe niż kobiet. Specjaliści-mężczyźni zarabiali o 375 PLN więcej niż specjalistki-kobiety.

Mediana wynagrodzenia wśród osób z wykształceniem podstawowym i zawodowym wyniosła 2 100 PLN, średnim 2 200 PLN (tabela 3). Osoby z licencjatem lub wykształceniem niepełnym wyższym mogli liczyć na 2 350 PLN. Najwięcej – 3 000 PLN, zarabiały w działach technicznych i serwisu osoby z wykształceniem wyższym.

Mediana wynagrodzeń osób z rocznym (lub krótszym niż rok) stażem wyniosła 2100 PLN. Wraz ze wzrostem doświadczenia rosną wynagrodzenia (tabela 5). Osoby z dwoma-trzema latami stażu zarabiały 2 450 PLN, czterema-pięcioma 2 700 PLN. Najszybszy wzrost płac obserwujemy do szóstego-ósmego roku doświadczenia – w tej grupie zarabiano 3 150 PLN. Mediana wynagrodzeń osób ze stażem dziewięć-dziesięć lat była najwyższa – 3 200 PLN. Jedenaście do piętnastu lat stażu to 3 000 PLN, powyżej szesnastu – 2 745 PLN.

Doświadczenie zawodowe ma inny wpływ na wzrost wysokości wynagrodzeń wśród osób zajmujących różne stanowiska (wykres 3). Różnica pomiędzy pracownikami szeregowymi, dostającymi po roku pracy 1 800 PLN, a najlepiej zarabiającymi pracownikami szeregowymi z dziewięcio- lub dziesięcioletnim doświadczeniem (2 150 PLN) to 20%. Różnica pomiędzy specjalistą z rocznym stażem, zarabiającym 2 300 PLN, a jego kolegą z sześcio- do ośmioletnim stażem (3 208 PLN) to 40%. Trudno o analogiczne porównanie w przypadku kierowników (zbyt mało znalazło się w próbie kierowników z tylko rocznym stażem). Kierownik mający dwa-trzy lata łącznego stażu zarabiał 3 100 PLN, przy jedenastu-piętnastu latach 4 500 PLN.

Mediana wynagrodzeń osób z wykształceniem średnim i stażem pracy do jednego roku to 1 566 PLN (wykres 5). W grupie z doświadczeniem dwu-, trzyletnim mediana jest niewiele większa – 1600 PLN. Najbardziej dynamicznego wzrostu płac wśród osób z wykształceniem średnim można się spodziewać pomiędzy czwartym a dziesiątym rokiem stażu pracy. Osoby z dziewięcio-, dziesięcioletnim doświadczeniem dostawały 2 500 PLN.
Wśród osób z wykształceniem wyższym widać stały wzrost płac do piętnastu lat stażu pracy. Mediana wynagrodzeń magistrów z rocznym (lub krótszym niż rok) stażem wynosiła 2 200 PLN. W grupie osób ze stażem dwu-, trzyletnim 2 800 PLN. Sześć-osiem lat stażu to 3 500 PLN; jedenaście-piętnaście – 4 000 PLN.

37% osób w działach technicznym i serwisu zna jeden lub więcej język obcy w stopniu dobrym lub bardzo dobrym. Mediana wynagrodzeń osób nie znających żadnego języka to 2 500 PLN (tabela 6). Dobra lub bardzo dobra znajomość jednego języka to 3 000 PLN; dwóch – 3 700 PLN.

W grupie osób z działów technicznych i serwisu, znających bardzo dobrze angielski, mediana wynagrodzeń wyniosła 3 500 PLN (tabela 7). Wśród pracowników nie znających tego języka wcale lub znających go słabo – 2 400 PLN.
Inny wpływ miała znajomość języka angielskiego na płace na poszczególnych stanowiskach. Pracownik szeregowy znający go bardzo dobrze miał o 23% wyższe wynagrodzenie, niż jego kolega nie znający go wcale. Bardzo dobrze mówiący po angielsku specjalista zarabia o 41% więcej niż specjalista bez tej umiejętności; kierownik z biegłym angielskim o 58% więcej niż kierownik, który nie zna tego języka.

Wynagrodzenie a charakterystyka firmy: branża, kapitał, wielkość
Najwyższe wynagrodzenia mieli pracownicy działów technicznych i serwisu w firmach telekomunikacyjnych; mediana ich wynagrodzeń wyniosła 3 300 PLN. Dobrze, w porównaniu z innymi branżami, zarabiano w przemyśle lekkim, ciężkim i energetyce i ciepłownictwie – 2 800 PLN. Większe od mediany wynagrodzeń w całym IBW (2 500 PLN) były mediany płac pracowników działów technicznych i serwisu w budownictwie (2 600 PLN) oraz branży IT (2 550 PLN). Najmniej zarabiali pracownicy techniczni i serwisu w handlu (2 000 PLN).

Ogólnie większe zarobki w danej branży przekładały się równomiernie na większe wynagrodzenia na poszczególnych stanowiskach (tabela 8). Mediana wynagrodzeń pracowników szeregowych w telekomunikacji wyniosła 2 500 PLN, specjalistów – 3 900 PLN, kierowników – 5 000 PLN.
W pozostałych wymienionych branżach szeregowi pracownicy działów technicznych zarabiali od 1 900 PLN (usługi) do 2 090 PLN (przemysł ciężki); specjaliści od 2 500 PLN (usługi) do 3 000 PLN (energetyka i ciepłownictwo). Bardziej zróżnicowane były wynagrodzenia kierowników. Najmniej zarabiali ci w budownictwie (3 150 PLN) i usługach (3 200 PLN), najwięcej w przemyśle lekkim (4 300 PLN).

Tradycyjnie na większe wynagrodzenia mogli liczyć pracownicy firm z kapitałem zagranicznym. Jak wynika z wykresu 8 mediana ich wynagrodzeń wyniosła 3 500 PLN. Mediana wynagrodzeń pracowników działów technicznych i serwisu firm z kapitałem polskim to 2 350 PLN.
Pracownik szeregowy w firmie z kapitałem zagranicznym zarabiał 2 400 PLN; polskim 1 800 PLN. Specjaliści zarabiali odpowiednio 3 500 PLN i 2 400 PLN; kierownicy – 5 000 PLN i 3 200 PLN.

Najwięcej zarabiali pracownicy działów technicznych w firmach prywatnych (mediana: 2 750 PLN); następnie w spółkach skarbu państwa (2 461 PLN). Na najmniejsze pobory mogli liczyć pracownicy sfery budżetowej i komunalnej (2 200 PLN), co przedstawia tabela 9.

Pracownik szeregowy w firmie prywatnej mógł zarobić 2 000 PLN, w spółce skarbu państwa 1 900 PLN, w sferze budżetowej lub komunalnej 1 700 PLN (wykres 8). Specjalista odpowiednio w firmie prywatnej – 2 855 PLN, spółce skarbu państwa – 2 580 PLN, w firmie sfery budżetowej lub komunalnej – 2 330 PLN.
Jak wynika z wykresu 9 mediana wynagrodzeń kierowników w firmach prywatnych (3 700 PLN) była niewiele wyższa niż mediana wynagrodzeń kierowników w spółkach skarbu państwa (3 540 PLN). Najmniej zarabiali kierownicy działów technicznych i serwisu pracujący w sferze budżetowej lub komunalnej (3 100 PLN).

Mediana wynagrodzeń w działach technicznych i serwisu w mikroprzedsiębiorstwach (zatrudniających do 9 pracowników) wyniosła 2000 PLN (tabela 10). Pracownicy w większych firmach mogli liczyć na więcej. W małych przedsiębiorstwach, zatrudniających 9-49 pracowników - na 2 375 PLN; w przedsiębiorstwach średnich (50-249 zatrudnionych) - na 2 700 PLN. Najwięcej zarabiano w firmach dużych, zatrudniających 250-999 pracowników – 2 890 PLN, i powyżej tysiąca pracowników - 3 220 PLN.

Pracownicy szeregowi w firmach zatrudniających 1-9 pracowników mogli liczyć na 1 400 PLN (wykres 10). W dużych firmach, w których pracuje więcej niż tysiąc pracowników mediana wynagrodzeń pracowników szeregowych wyniosła 2 300 PLN. Specjaliści pracujący w mikroprzedsiębiorstwach zarabiali 2 025 PLN, natomiast ci zatrudnieni w największych firmach 3 368 PLN. Pracujący w nich kierownicy (4 800 PLN) zarabiali 1 650 PLN więcej niż kierownicy w małych (10-49 pracowników) przedsiębiorstwach (3 150 PLN).

Wynagrodzenia w regionach
Na największe zarobki pracownicy działów technicznych i serwisu mogli liczyć w województwie mazowieckim (mediana 3 500 PLN) (tabela 11). Podobnie kształtował się poziom wynagrodzeń w regionach: północno-zachodnim (Pomorskie, Zachodniopomorskie, Kujawsko-pomorskie, Lubuskie, Wielkopolskie) i południowo-zachodnim (Małopolskie, Łódzkie, Śląskie, Dolnośląskie, Opolskie). W pierwszym z nich mediana wynagrodzeń pracowników działów technicznych wyniosła 2 600 PLN, w drugim – 2 500 PLN. Najmniej zarabiali zatrudnieni w regionie wschodnim (Podlaskie, Lubelskie, Podkarpackie, Świętokrzyskie, Warmińsko-mazurskie) – 2 200 PLN.

Mediana wynagrodzeń pracowników szeregowych z regionu wschodniego wyniosła 1 700 PLN (wykres 11). W regionach południowo- i północno-zachodnim, odpowiednio - 1 950 PLN i 1 800 PLN. Pracownicy szeregowi w województwie mazowieckim mogli liczyć na 2 275 PLN. Najgorzej opłacani specjaliści z województw wschodnich zarabiali 2 313 PLN; mediana wynagrodzeń specjalistów w Mazowieckim wyniosła 3 675 PLN. Kierownicy w regionie wschodnim mogli liczyć na 2 745 PLN, w województwie mazowieckim - na 4 800 PLN.

Artykuł pochodzi z serwisu wynagrodzenia.pl


